Triduum Paschalne to najważniejsze dni Wielkiego Tygodnia

Triduum Paschalne to Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielka Sobota i jest najważniejszym wydarzeniem w roku liturgicznym rzymskich katolików i starokatolików.
Jego istotą jest celebracja misterium paschalnego: męki, śmierci oraz zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Z chwilą rozpoczęcia się Triduum Paschalnego kończy się Wielki Post.

Wielki Czwartek to dzień upamiętniający ustanowienie Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy.
Ten dzień, jest wejściem w tajemnicę Wieczernika, gdzie Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii i Kapłaństwa.
Tego dnia gromadzimy się wokół ołtarza, tak jak Apostołowie w Wieczerniku.
Msza Wieczerzy Pańskiej przypomina Ostatnią Wieczerzę, w czasie której Chrystus ofiarował Bogu Ojcu pod postaciami chleba i wina swoje ciało i swoją krew, a następnie dał Apostołom do spożycia oraz nakazał im i ich następcom w kapłaństwie, by czynili to na Jego pamiątkę.
Ta msza święta ma szczególne znaczenie dla księży, gdyż w czasie ostatniej wieczerzy Chrystus ustanowił Eucharystię i sakrament kapłaństwa.
Do uroczystego: Chwała na wysokości Bogu – grają organy, które milkną aż do Uroczystości Paschalnej. W kościele odczytywana jest ewangelia opisująca moment obmycia nóg Apostołom. Jest to znak pokory Jezusa i zaproszenia każdego z nas do udziału w Jego Chwale.
Dlatego w wielu kościołach podobnie umywa się nogi mężczyznom chcąc pokazać ten znak pokory wszystkim wierzącym.

Wielki Piątek – jest przeżywany przez chrześcijan jako dzień Męki i Śmierci Jezusa na krzyżu.
Wierni spotykają się na nabożeństwie drogi krzyżowej lub odmawiają Koronkę do Miłosierdzia Bożego.

Liturgie rozpoczyna się pod wieczór. Kapłan wchodzi w ciszy do kościoła i kładzie się twarzą przed ołtarzem, na którym nie ma obrusa i innych ozdób. Po krótkiej modlitwie, bez znaku krzyża rozpoczyna się liturgia, która jest kontynuacją naszego czuwania.

W centrum jest Męka Chrystusa. Odczytywana jest Ewangelia św. Jana, w której wsłuchujemy się w opis Męki Chrystusa.

W uroczystej procesji, wnoszony jest Krzyż, który kapłan odsłania, śpiewając: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata” a wierni chcący wejść w tę tajemnicę odpowiadają „Pójdźmy z pokłonem”. 

Następuje adoracja Krzyża. Każdy obecny może podejść do ucałowania Krzyża.

Po modlitwie Ojcze Nasz, udzielana jest komunia święta, a po niej wystawia się Najświętszy Sakrament w monstrancji okrytej welonem (który symbolizuje całun, w jaki zawinięto Ciało Jezusa) i przenosi się w procesji do kaplicy, gdzie urządzony jest symboliczny grób. To w tym miejscu gromadzimy się na modlitwę i czuwanie.

Wielka Sobota. W tym dniu święci się pokarmy.
W Polsce wierni przynoszą w pięknie przystrojonych koszykach, chleb, wędlinę, masło, chrzan, sól i jajka. Nie powinno w nim zabraknąć baranka, który symbolizuje Chrystusa.
W tym dniu, każdy pokarm ma swoje znaczenie : chrzan, przynosimy na znak męki Pana Jezusa, która zamieniła się w słodycz, a symbolem tej słodyczy jest masło. Poświęcone jajka, symbolizują nowe życie Zmartwychwstałego Pana.
Przez święcenie pokarmów, Kościół błogosławi byt doczesny; podkreśla dostojność ciała, które w tym dniu osiągnęło nieśmiertelność. Chrystus po zmartwychwstaniu jadł chleb i rybę, by przekonać uczniów, że jest naprawdę żywym człowiekiem. Nie sprawuje się liturgii.
Po zapadnięciu zmroku rozpoczynają się obchody Wigilii Paschalnej.
Jej radosna liturgia należy już do obchodów Dnia Zmartwychwstania.